Akcja filmu toczy się w Polsce, zaraz po zakończeniu drugiej wojny światowej. Znajdujemy się na rozdartej przemocą prowincji, na której, oprócz lasów, wsi i klasztoru, znajduje się także szpital francuskiego Czerwonego Krzyża. Pewnego zimowego dnia przychodzi do niego przerażona siostra zakonna, szukająca medycznej pomocy dla kogoś w zakonie. Udaje jej się przekonać młodą francuską lekarkę, Mathilde Beaulieu (Lou de Laâge) by z nią poszła. Na miejscu okazuje się, że pomocy wymaga rodząca przerażona dziewczyna. Szybko dowiadujemy się, że rychłego przyjścia dzieci na świat spodziewa się wiele innych młodszych sióstr z tego zgromadzenia. Pod koniec wojny były one wielokrotnie gwałcone przez rosyjskich żołnierzy, w dodatku nie mogły zgłosić się o pomoc do konserwatywnych i przesądnych Polaków, którzy rozwiązaliby zgromadzenie i okryli zakonnice hańbą. Młoda i niedoświadczona lekarka, która wkrótce staje się stałym gościem w zakonie, a także świadkiem wielu dramatycznych zdarzeń, jest jedyny ratunkiem dla przestraszonych dramatem wojennym i swoim stanem kobiet.